Galaksi Federasyonu - Bölüm: 91 Pala royal Yeni bir saldırı

Pala Royal galaksisinin Asilleri büyük bir mirası elinde tutuyordu, bir zamanlar Daniel’in Andromeda’dan savrulan aracı Kapakkentlilere bağışlanmış ve tersine mühendislikle geminin sahip olduğu tüm yetenekler kopyalanmıştı, O ölmeden önce federasyonun onu daha keşfetmediği zamanlarda Elara ve ekibiyle gizli yeraltı laboratuvarlarında anomali tahmin projesi üzerinde çalışmalar yapmıştı. Kısa süre içerisinde proje uygulanmış ancak Daniel Federasyonun gizli casuslarınca fark edilerek yakalanmıştı.

Yıllar sonra özgürleşen Kapakkent’in özgür Laboratuvarın loş ışıkları altında Elara, ekranlara yansıyan verileri inceliyordu. Yanında, Daniel’in eski bir fotoğrafı duruyordu. Yüzündeki hüzün, geçmişin ağırlığını taşıyordu.

Elara: (kendi kendine mırıldanır) “Daniel, sen olmasaydın bu proje asla hayata geçemezdi. Ama bedelini sen ödedin...”

Kapı aniden açıldı. İçeri, Pala Royal’in güvenlik şefi Kail girdi. Yüzünde endişeli bir ifade vardı.

Kael: “Elara, Federasyon casusları şehirde. Seni bulmaları an meselesi. Projeyi tamamlamalıyız.”

Elara: (gözlerini ekrandan ayırmadan) “Anomali Tahmin Projesinin ihraç versiyonu henüz test aşamasında. Eğer yanlış bir veri girersek, tüm şehri riske atarız.”

Elara, Daniel’in fotoğrafına uzun uzun baktı. O, ölmeden önce, Federasyon’un henüz keşfetmediği zamanlarda, bu laboratuvarda günlerce çalışmışlardı. Anomali Tahmin Projesi, Daniel’in son armağanıydı.

Yıllar önce…

Rorya’nın eski mahallelerinden birinde, yüksek taş duvarlarla çevrili bir malikâne yükseliyordu. İçinde, Andromeda’dan gelen bir göçmenin, Daniel’in, yıllar önce Federasyon’un gözünden kaçan teknolojisini saklıyordu.

Gecenin sessizliğini bölen ayak sesleri, yeraltındaki gizli laboratuvarın koridorlarında yankılanıyordu. Elara, tedirgin bir ifadeyle holografik ekrana baktı. “Anomali tahmin projesi başarılı oldu,” dedi, sesi fısıltıdan halliceydi. “Ama bir sorun var. Daniel’in izi sürülüyor olabilir.”

Kail, uzun cübbesinin iç cebinden eski tip bir saat çıkardı. Zamanın ona sunduğu her anın kıymetini biliyordu. “Federasyon hâlâ bizim burada olduğumuzu bilmiyor,” diye mırıldandı, ama gözlerinde şüphe vardı. “Ya da henüz saldırıya hazır değiller.”

Daniel, projeyi geliştirmek için yıllarını vermişti. Andromeda’dan savrulan gemisinin sırlarını Kapakkent halkıyla paylaşmış, tersine mühendislikle yeni bir çağ başlatmıştı. Ama bu ilerleme Federasyon’un gözünden kaçamazdı. Onu durdurmaya kararlıydılar.

Birden, üst katlardan gelen patırtılar duyuldu. Laboratuvarın acil kapıları otomatik olarak kilitlendi. Elara’nın kalbi hızla çarpmaya başladı. “Bizi buldular,” dedi dişlerini sıkarak.

Daniel holografik ekrandaki verileri hızla şifreledi. “Plan B’ye geçmeliyiz,” dedi. “Tüm verileri kumkat depolarına aktarıp burayı yok etmeliyiz.”

Tam o anda, tavanın bir kısmı patlayarak çöktü. Dumanın arasından tam teçhizatlı Federasyon ajanları içeri daldı. Silahlarını doğrultmuşlardı.

Bir tanesi, gölgeler arasından ilerleyerek Daniel’in karşısına dikildi. “Bay Daniel,” dedi soğuk bir sesle. “Sizi bir süredir arıyorduk.”

Kail, ellerini kaldırarak Daniel’in önüne geçti. “Sizler gölgeler arasında hareket ediyorsunuz,” dedi sakince. “Ama burada, bizler ışığı seçtik.”

Ajan, küçümseyici bir gülümsemeyle silahının tetiğine yaklaştı. “Işık da gölgeler tarafından yutulabilir, Bay Kail.”

Elara’nın zihninde tek bir seçenek beliriyordu. Kaçmak. Ama nasıl?

Gizli geçitler vardı… Ama yeterince zaman yoktu.

Ve bir an sonra, her şeyin kaderini belirleyecek çatışma başladı.

Casuslar olabildiğince kalabalıklardı, onlara karşı koymak imkansız gibi bir şeydi, tam kaçarken Daniel kendisini feda ederek “Kaçın, ben bir yolunu bulur tekrar özgür kalırım..” dedi.

Onu gören Elara ise şaşkınlıkla geriye dönerek “hayır, seni kurtarmalıyız, bizimle gelmelisin”

“Hayır, benim için artık çok geç, siz kurtulun ve eserimi tamamlayın…”

Güneş, şehrin üzerine doğarken, Elara ve Kail, laboratuvarın enkazına bakıyordu. Anomali Tahmin Projesinin ilk prototipi başarılı olmuş, veriler büyük bir gizlilikle kurtarılmıştı, ancak Daniel için büyük bir yas vardı.

Kail: (derin bir nefes alır) “Daniel, senin için yaptık.”

Elara: (gözlerinde yaşlarla) “O, bize geleceğimizi ve özgürlüğümüzün anahtarını bıraktı.”

Günümüz…

Gecenin ilerleyen saatlerinde, özgür laboratuvarın loş ışıkları altında Elara ve Kail, yeni gelen istihbarat raporlarını inceliyordu.

Kail: “Federasyon'un yeni bir saldırı planladığına dair bilgiler var. Şehrin savunmasını güçlendirmeliyiz.”

Elara: “Sadece savunma yeterli değil. Daniel’in mirasını korumak için biz de saldırıya hazırlanmalıyız.”

Tam o anda, laboratuvarın güvenlik sistemi devreye girdi. Holografik ekranlarda bir uyarı belirdi: ‘Yetkisiz giriş tespit edildi!’

Elara hızla bilgisayarına yöneldi, şehrin savunma sistemlerini devreye soktu. Ama bu kez farklıydı. Federasyon, yeni bir taktik deniyordu. İçeride bir hain olabilirdi.

Kail: “Biri içeriden bilgi sızdırıyor… Kime güveneceğiz?”

Elara: (dişlerini sıkar) “Sadece birbirimize… Ve Daniel’in mirasına.”

Dışarıda, gölgelerin arasında Federasyon ajanları ilerliyordu. Kapakkent için yeni bir savaş başlamak üzereydi.