Tozlu raflar - Zamanın ötesinden gelen sesler Şiiri

Zamanın ötesinden gelen sesler kulaklarımda çınladı,

Her bir yankı, bir öyküydü, bir izdi kaybolan zamanın.

Geçmişin gövdesi, geleceğin hayalinde erirken,

Kalbim, her ikisini de içine alıp susuyordu.

Bir an, yıldızlar döndü, yerçekimi kırıldı,

Ve ben, kaybolmuş bir nefes gibi, derinliklerde bir an bulundum.

Ne zamanın öncesi, ne de sonrası vardı o an,

Sadece bir anı vardı, her şeyin tam ortasında.

Gözlerim, geçmişin derinliklerinden çağırdı beni,

Ama aradığım şey, zamanın arkasındaki sessizlikti.

Ve kalbim, o sessizliğin içinde bir hüzün buldu,

Bir çığlık gibi yankılandı, fakat kimse duymadı.

Gelecek, benden uzak bir arayış gibi,

Zamanla yarışan bir hayal, beni oraya çekti.

Ve ben, o hayalin içinde kaybolurken,

Bir adım daha attım, geçmişin ağırlığından kurtulmak için.