Solmayan Düşünce Şiiri

Zamanın geriye aktığı düşünce evrenimde, hatıralar bir nehir gibi tersine çağladı.
Bir an, eski yankılar zihnimin duvarlarında çınladı.
Gözlerimin önünde solmuş anılar yeniden renk kazandı, sesler geri döndü, silüetler netleşti.

Ey usanmayan kalbim, ne ararsın haydi söyle!
Unutulmuş bir söz mü, yitip giden bir bakış mı?
Yoksa, zamana direnip solmayan o derin his mi?

Yanıt beklerken, evren içimde büyüdü.
Düşünceler birbirine dolandı, anlamlar şekil değiştirdi.
Ve anladım ki, kalbim yalnızca geçmişin gölgesini değil,
Geleceğin muammasını da arıyordu.