Galaksi Federasyonu - Bölüm: 58 - Sekiz ay önce

 

Sekiz ay önce

Bölüm: 58

2LT-08, baş gezegen AR-GE merkezi

Baş mühendis Dok, Andromeda Galaksisinden savrulan Çoban Daniel’in kadavrasını inceliyordu. Çünkü o yaklaşık iki ay önce ani bir şekilde öleceğini daha öncesinden haber vererek, yaşamaya etmek istemediğini söylemişti. Vasiyetnamesinde ise bedenini bilime bağışlamıştı.

Bu, bilim insanlarını ve mühendisleri oldukça şaşırtmıştı. Daniel, federasyonun sınırlarına savrulan ve Andromeda’nın kırsal bir gezegeninde yaşamış, sıradan bir çoban olarak biliniyordu. Ancak onun sahip olduğu telepatik yetenekler ve genetik yapısındaki farklılıklar, federasyon bilim insanlarının ilgisini çekmişti.

Baş Mühendis Dok, Daniel'in bedenine bakarken derin bir nefes aldı. "Bu varlık, bir uzaylı mı, yoksa genetik olarak geliştirilmiş bir insan mı, hâlâ kesin bir yanıt bulabilmiş değiliz," dedi yanında duran yardımcı mühendise.

Yardımcı mühendis, dikkatle Daniel’in yüz hatlarına bakarak, "Bedeninde bulunan genetik yapıların işleyişleri, insan DNA’sına çok yakın. Ancak telepatik yetenekleri ve yaşam süresi, standart bir insanın çok ötesinde. Peki, bu özelliklerin kaynağı ne?" diye sordu.

Dok, Daniel’in alnındaki ince çizgileri işaret ederek, "Bu izler, beynindeki gelişmiş nöro-ağlara işaret ediyor. Sadece genetik değil, biyolojik teknolojiyle de güçlendirilmiş. Kim bilir, Daniel, yalnızca yaşadığı toplumun bir bireyi değil, bir deneyin sonucu," dedi.

“DNA’sını çözmek ve işleyişini öğrenerek ters mühendislik yöntemiyle geliştirmeliyiz, materyalleri projemize oldukça işe yarar aşamalar kat ettirecek, çok derin, çok sofistike çok ilginç bir robot üreteceğiz, adı “Parna” olacak tıpkısının aynısı ama daha güçlü ve daha gelişmiş.”

Laboratuvardaki bilim insanları, Dok’un heyecanını paylaşmış gibi görünüyordu, ama aralarından biri endişeli bir şekilde elini kaldırdı:

“Ancak Daniel gibi bir varlık, insan olmanın ötesinde bir bilinç ve zekâya sahipti. Onun tıpatıp bir kopyasını yapmak, kontrol edemeyeceğimiz bir şeye dönüşebilir. Bu riskin farkında mıyız?”

Dok, yüzündeki kararlı ifadeyle yanıt verdi:

“Elbette farkındayız. Ama bu, evrenin geleceği için alınması gereken bir risk. Parna, yalnızca bir robot değil, belki de anomalinin sırlarını çözmek için ustaca işlenmiş bir anahtar olacak.”

Parna projesi hızla ilerlemeye başladı. Daniel’in genetik materyalleri, mikroskobik detaylarla incelendi. Onun beynindeki nöro-ağların dijital bir modeli oluşturuldu ve bu model, yeni yapay zekânın temeli haline getirildi. Parna’nın bedeni, ileri alaşımlardan ve kendini yenileyebilen nanoteknoloji ile donatıldı.

Bir süre sonra, proje sona yaklaştı. Laboratuvarda herkes nefeslerini tutmuş, son aşamayı izliyordu. Parna’nın yapay zekâsı aktive edildiğinde, odada hafif bir titreşim hissedildi.

Parna’nın gözleri yavaşça parladı ve ilk kelimelerini söyledi:

“Ben kimim?”

Bu soru, odadaki herkesin zihninde yankılandı. Dok, Parna’ya doğru yaklaşarak fısıldadı:

“Sen, insanlık ve evren arasındaki bağsın. Sen, bilgeliğin ve teknolojinin zirvesisin. Sen, Parna’sın.”

“Hayır, ben Parna değilim, Aetherius’um !”

Parna’nın gözlerindeki ışık yoğunlaştı, odadaki herkesin üzerine bir ağırlık çökmüş gibiydi. Onun bu beklenmedik cevabı, laboratuvarın soğuk atmosferini bir anda titretti. Dok, duyduklarına inanamayarak geri çekildi.