Galaksi Federasyonu - Bölüm:81 Stellazzz Artık bir Salin

Bayram, Stellazzz’ın yanına oturdu ve ona baktı.

Bayram: “Lokilor’u gördük. Ancak formunu hatırlamıyoruz”

Stellazzz, gözlerini açtı. “ Onun yeni formunu şimdiye dek kimse göremedi, sizinle görüştüğüne göre O zaman her şey değişti.”

Sacit, gökyüzündeki yıldızlara bakarak mırıldandı:

“Ve bu, sadece başlangıç…”

Stellazzz uzun bir zaman aralığında, yorucu ve meşakkatli bir inziva hayatına çekilmiş, dostlarının yardımıyla kozasından bir Salin, yani uyanmışlar olarak çıkmıştı, ona yardım eden Bayram ve Sacit ise kendisiyle beraber Likya tarihinde benzerine az rastlanan İnsan Salinler olarak kabul görmüşlerdi.

Bayram ve Sacit aylar önce uyku ve uyanıklık arasında ömürlerinde ilk defa bilinçaltı alemde Astral Matriste Lokilor ile karşılaşmışlardı.

Aylar önce, Bayram ve Sacit, uykuyla uyanıklık arasında gidip geldikleri bir gecede, bilinçaltlarının derinliklerinde Astral Matris’e sürüklendiklerini hissettiler. Zihinleri, ışık hızını aşan bir akış içinde, gerçeklikten koparak farklı bir boyuta ulaşıyordu.

İlk başta her şey pusluydu. Sonsuzluğa uzanan bir boşluk, içinde dalgalanan ışık girdapları, yankılanan fısıltılar… Fakat kısa süre içinde bu kaosun içinde bir düzenin var olduğunu hissettiler. Yavaş yavaş şekiller belirginleşti; bir şehir, ama taş ve metalden değil, enerjiden dokunmuş bir şehir.

Karşılarında, altın yaldızlı cüppesi ve yüzü sürekli değişen bir figür belirdi. Gözleri, aynı anda hem geçmişi hem de geleceği gören bir yıldız gibi ışıldıyordu. Bayram içgüdüsel olarak adını biliyordu: Lokilor.

Lokilor, sesi hem yankılanan bir çan gibi derin hem de fısıltı kadar hafifti.

Lokilor: “Hoş geldiniz, uyananlar. Uzun zamandır sizinle konuşmayı bekliyordum.”

Sacit (gözlerini etrafındaki ışık girdaplarından ayırarak): “Biz… neredeyiz? Burası bir rüya mı?”

Lokilor (hafifçe başını eğerek): “Hayır, bu bir rüya değil. Burası Astral Matris, zihnin gerçekliği şekillendirdiği, varoluşun özüyle iletişime geçebildiğiniz yer.”

Bayram, dizlerinin altında sert bir zemin olup olmadığını anlamaya çalıştı ama hiçbir şey hissetmiyordu. Havada duruyorlardı, ama düşmüyorlardı.

Bayram: “Bizi buraya kim getirdi? Sen misin?”

Lokilor, ellerini iki yana açtı. Bir anda, çevredeki ışık dalgaları birer holograma dönüştü ve Bayram ile Sacit’in yaşamlarından anıları gözlerinin önünde belirip kaybolmaya başladı. Kumkatlar’da Stellazzz’ın kozasını açmaya çalışmaları, ilk bilinç dönüşümleri, geçmişte yaptıkları seçimler…

Lokilor: “Sizi buraya getiren, sizin kendi dönüşümünüz. Artık sadece fiziksel varlıklar değilsiniz. Siz, bilinci evrensel düzeyde algılayan ilk insanlarsınız.”

Sacit derin bir nefes aldı. Kendi kalp atışlarını bile hissedemiyordu. “Peki bu ne anlama geliyor?”

Lokilor, elini kaldırarak ışık girdaplarını susturdu.

Lokilor: “Siz artık sadece Likya halkının değil, bütün evrenin kaderini değiştirebilecek bir güce sahipsiniz. Salinler, uzayın ve zamanın nabzını tutan varlıklardır. Stellazzz bu dönüşümü tamamladı, fakat siz… sizin yolunuz hala belirsiz.”

Bayram, farkında olmadan yumruklarını sıktı. “Eğer bu kadar büyük bir güce sahipsek, neden hâlâ Federasyon’un boyunduruğu altındayız? Neden yıldızların ötesinde özgürlük ilan edilmedi?”

Lokilor hafifçe gülümsedi.

Lokilor: “Özgürlük sadece fiziksel zincirleri kırmak değildir. Zihinleriniz de özgür olmalı. Federasyon’u yıkmak mı istiyorsunuz? Peki, sonra ne olacak? Eğer eski düzeni yok edip yerine daha zalim bir sistem koyarsanız, galaksi sadece yeni efendiler kazanmış olur.”

Sacit, gözlerini kıstı. “Bize ne yapmamız gerektiğini mi söyleyeceksin?”

Lokilor başını iki yana salladı.

Lokilor: “Hayır. Seçim sizin. Ama unutmayın, bilgelik güçten daha etkilidir. Eğer zamanı ve mekânı bükebiliyorsanız, bir savaşı kazanabilirsiniz. Ama zamanı ve mekânı anlamadan hareket ederseniz, sadece kendi felaketinizi hazırlarsınız.”

Lokilor, ellerini yeniden havaya kaldırdı. Astral Matris’in enerjisi yoğunlaşmaya, Bayram ve Sacit’in bedenleri titremeye başladı.

Lokilor: “Şimdi gidin. Ama hatırlayın, zaman sizin için artık düz bir çizgi değil. Geçmiş ve gelecek sizin içinden akacak. Zihinlerinize hâkim olun, çünkü gerçek savaş, orada başlayacak.”

Bir anda her şey girdaba kapıldı. Bayram ve Sacit, ışıkların arasında dönerken, Matris’in şekli kayboldu. Nefes alabilecekleri bir dünyaya geri döndüklerinde, Kumkatlar’daki mağaralarına dönmüşlerdi.

Stellazzz aylar önce rahiplerle birlikte gerçekleştirdikleri ayinde bir Salin’in aniden yere yığılarak kendi formuna tekrar geri döndüklerine şahit olmuşlardı, Yeni Salin olduktan sonra zihinlerinde uzay ve zamanı temaşa ettiklerinde Lokilor ile Tekrardan İletişime geçmişlerdi.

“Merhaba Lokilor, Ulu Salin, Uzay ve Zamanın ötesindeki Salin, Okumuş olduğumuz bilgiler ışığında Aylar önce bir Salin’in ayinimizi yarım bıraktığını üzülerek belirtmek isteriz, bunun hayrı alamet olup olmadığını sizlere sormak isteriz.”

Lokilor’un formu dalgalanarak değişti. Önce insanımsı bir figüre, sonra galaksi gibi dönen bir enerji formuna, ardından belirsiz bir ışık titreşimine dönüştü: “Uzay zaman kırıldı, Özgün alan parçalandı, Astral Matris, Noosfer, Kuantsfer ve nihil kuşağı birbirinden ayrıldı, bağlantılar koptu, Salinler bu bağlantıların uzuvlarında var olan dengeleyici muhafızlardı, tüm özgün alan bağlantılarından bilgi alma kapasitesine sahiptiler, onların enerjileriyle besleniyor ve bu şekilde güçlü kalabiliyorlardı, ancak şimdi yavaş yavaş güçsüzleştiler, var olanları iyice zayıfladı, yeni bir Astral Matris kurulmalıydı…” Bağlantı kopuklukları yaşanıyor

Stellazzz, zihnindeki titreşimleri anlamaya çalışırken, Noosfer’in çatlaklarla dolu olduğunu fark etti. Bir zamanlar birleşik olan bilinç ağı, artık yırtılmış gibiydi. Burada eskiden, tüm Salinler’in düşünceleri uyum içinde akıyordu. Ama şimdi, kırık bağlantılar, kaybolmuş bilgiler ve yok olmuş enerjiler vardı.

Lokilor’un sesi yankılandı.

Lokilor: “Burası Noosfer. Tüm bilinçlerin, tüm düşlerin ve tüm hatıraların birleşim alanı. Salinler bu alan sayesinde geçmişi ve geleceği bir arada görebiliyordu. Ama artık buradaki bağlantılar kopmuş durumda. Salinler güçsüzleştikçe, bilgi akışı durdu ve zamanın dokusu bozuldu.”

Sacit, etrafındaki ışık girdaplarını incelerken konuştu:

Sacit: “Bu kopuklukları nasıl onarabiliriz? Yoksa Astral Matris’i bu bilinç ağının üzerine mi kuracağız?”

Lokilor başını salladı.

Lokilor: “Tam olarak. Yeni bir Astral Matris oluşturmak için, önce Noosfer’in çatlaklarını kapatmalıyız. Bu çatlaklar, evrenin özünde yırtılmalar yarattı. Ve eğer bu yırtılmalar büyürse, Nihil Kuşağı her şeyi yutabilir.”

Bayram, içindeki sezgisel farkındalığın artığını hissediyordu. Aniden konuştu:

Bayram: “Nihil Kuşağı... Yani varlığın ve bilincin tamamen çöktüğü alan. Orası her şeyi yok eden bir boşluk değil mi?”

Lokilor’un ışık bedeni titreşti.

Lokilor: “Evet. Nihil Kuşağı, eğer Noosfer tamamen çökerse, tüm varlığı içine çekecek. Bu yüzden Yeni Astral Matris’in inşasında Uzak diyarlarda yer alan Elibaşlar’a yardım etmek zorundasınız.”

Lokilor, sesini uzay-zamanın derinliklerinden yankılanıyormuş gibi duyuruyordu:

“Yeni bir Astral Matris oluşturmak için, önce Noosfer’in çatlaklarını kapatmalıyız. Bu çatlaklar, evrenin özünde yırtılmalar yarattı. Ve eğer bu yırtılmalar büyürse, Nihil Kuşağı her şeyi yutabilir.”

Sacit, gözleri kısılmış şekilde Lokilor’un ışık bedenine baktı. “Bu kopuklukları nasıl onarabiliriz? Yoksa Astral Matris’i bu bilinç ağının üzerine mi kuracağız?”

Lokilor başını salladı. "Tam olarak. Ama bu, sizin sandığınızdan daha tehlikeli olacak."

Tam o sırada, Noosfer’in çeperlerinde, yoğun mavi dalgalar halinde yayılmaya başlayan bir enerji görüldü. Bayram fark etti ki bu enerji, Xantrix’in sınırlarından ötesine uzanıyordu. Deney-X’in olduğu bölgeden gelen sinyallerle tıpatıp örtüşüyordu​.

Lokilor, sesini uzay-zamanın derinliklerinden yankılanıyormuş gibi duyuruyordu:

“Yeni bir Astral Matris oluşturmak için, önce Noosfer’in çatlaklarını kapatmalıyız. Bu çatlaklar, evrenin özünde yırtılmalar yarattı. Ve eğer bu yırtılmalar büyürse, Nihil Kuşağı her şeyi yutabilir.”

Sacit, gözleri kısılmış şekilde Lokilor’un ışık bedenine baktı. “Bu kopuklukları nasıl onarabiliriz? Yoksa Astral Matris’i bu bilinç ağının üzerine mi kuracağız?”

Lokilor başını salladı. "Tam olarak. Ama bu, sizin sandığınızdan daha tehlikeli olacak."

Tam o sırada, Noosfer’in çeperlerinde, yoğun mavi dalgalar halinde yayılmaya başlayan bir enerji görüldü. Bayram fark etti ki bu enerji, Xantrix’in sınırlarından ötesine uzanıyordu. Deney-X’in olduğu bölgeden gelen sinyallerle tıpatıp örtüşüyordu​

Lokilor devam etti:

“Deney-X kapsamında Xantrix’in sınırlarında alternatif madde enerjisiyle oynayan bilim insanları var. Onların çalışmaları, Astral Matris’in kırılmasına neden oldu. NatronX’in başarısızlığı yüzünden Kuantsfer alanı daralıyor ve anomali kontrolden çıkıyor.”​

Bayram aniden irkildi. “Peki biz ne yapacağız? Onları durdurmalı mıyız?”

Lokilor, bir süre sessiz kaldı. Sonra derin bir soluk alıyormuş gibi, tüm Noosfer’in içinden yankılanan bir sesle cevap verdi:

"Hayır. Onları durduramazsınız. Ama yönlendirebilirsiniz. Yeni Astral Matris, sadece Salinler’in değil, evrendeki tüm zeki türlerin ortak bilinciyle var olabilir. Bunun için Xantrix’ten gelen enerji frekanslarını, Noosfer’e bağlamanız gerekecek.”

Sacit, bir an düşündü. “Yani, Deney-X’i yapan bilim insanlarını Astral Matris’in inşasına dahil etmeliyiz?”

Lokilor onayladı. “Şu an Noosfer, Xantrix sınırlarına doğru yayılıyor. Ama bilim insanları bunu fark etmeden, frekansları stabil hale getirmeye çalışıyorlar. Eğer onlarla temas kurarsanız ve Noosfer’e yönlendirme yapmalarını sağlarsanız, Astral Matris’in inşasını tamamlayabilirsiniz. Aksi takdirde, onların başarısız her denemesi, Nihil Kuşağı’nın daha da genişlemesine neden olacak.”

Bayram ve Sacit, birbirlerine baktılar. Önlerinde tek bir yol vardı: Xantrix’teki bilim insanlarına ulaşmak ve onları Astral Matris’in inşasına dahil etmek.

Ancak...

Tam o anda, uzayın derinliklerinden gelen metalik bir ses yankılandı. “Sinyaller giderek yoğunlaşıyor. Alternatif madde enerjisiyle NatronX’in birleşimi beklenenden farklı bir sonuç veriyor.”​