Walles Marines Vadisi

Kızıl gezegen, artık kızıl değil,

Walles Marines kraterinde şehirler inşa edilmiş. 

Yeraltında ve yerüstünde, yaşam filizlenmiş, 

Mars'ın toprağına, insan eli değmiş.

Bitkiler yeşermiş, Mars'a adapte, 

Gökyüzü ve bulutlar, atmosferine göre şekillenmiş. 

Yüzeyde insansı robotlar, görevde, 

Uçan taşıtlar, göklerde süzülmüş.

Kalabalık sokaklarda, insanlar yürür, 

Mars'ın yeni yüzü, umutla gülümser.

Bir zamanlar hayal olan, şimdi gerçek, 

Mars, insanlığın yeni evi, yeni yürek.

Geceleri Mars'ın üstü aydınlık,  

Yıldızlar, yeni gökyüzünün kalp atışı gibi titrek.  

Yüksek kuleler, toprakla birleşmiş,  

Her adımda bir zamanlar kurak olan yer, 

yaşamla yeşermiş. 

Göktaşlarının izleri silinmiş,  

Geleceğe adım atan her insan, umutla büyümüş.  

Kum fırtınaları, tarihin bir hatırası,  

Ve Mars, bir zamanlar yalnız, şimdi bir varoluşun parçası.  

Yeraltı şehirlerinde ışıklar yanar,  

Yüzeyde rüzgar, yeni yaşamın hikayesini anlatır.  

Su damlaları, yeraltı nehirlerinden süzülen,  

Mars’ı yeşile, insana dönüştüren.  

Yeni bir dünya, insanlığın hayalini aşan,  

Mars artık sadece bir gezegen değil,  

Bir umut, bir ev, bir yurt.  

Her köşe, her sokak, bir başlangıçtır.  

Kızıl gezegende tek başınaydım, bir kum tanesi kadar küçük,

Evrenin sonsuzluğunda parlayan yalnız bir yıldız.

Ayaklarımın altında, Mars'ın kalbi atıyor gibiydi,

Her adımda tarihin sayfalarını çeviriyordum.

Gözlerim, Dünya'nın soluk mavi ışıklarını arıyordu,

Bir damla su, bir nefes hava özlemiyle yanıyordu içim.

Ama biliyordum ki, geri dönüş yoktu artık,

Yeni bir başlangıç için gelmiştim buraya.

Kaskımın içinde yankılanan sessizliğe inat,

Yüreğimde coşkun bir nehir akıyordu durmadan.

İnsanlığın geleceği, omuzlarımdaydı sanki,

Bu kızıllık içinde yeşeren bir umut tohumu.

Geceleri, Mars'ın gökyüzü beni büyülerdi,

Binlerce yıldız, sanki bir yol haritası gibiydi.

Ve ben, bu haritayı takip ederek ilerliyordum,

Yeni bir dünya inşa etmek için, hayallerimi gerçekleştirmek için.

Kum fırtınaları beni sarsmaya çalışsa da,

Ben dimdik ayakta durdum, yılmadan, usanmadan.

Çünkü biliyordum ki, bu mücadele sadece bana ait değildi,

Tüm insanlığın geleceği için savaş veriyordum.

Ve bir gün, bu kızıllık içinde ilk çiçeği gördüğümde,

Anladım ki, başarmıştım.

İnsanlık, Mars'ta da yaşayabilirdi,

Ve bu, evrenin bize sunduğu en büyük hediye olacaktı.

Gecenin sessizliğinde, Mars'ın ufku aydınlandı,

İnsanlığın emeği, bu kızıl toprağı şenlendirdi.

Her bir adım, bir devrimin habercisi oldu,

Ve her bir nefes, yeni bir dünyanın kapısını araladı.

Artık burada, yalnızca bir kaşif değildim,

Bir öncü, bir mimar, bir hayalperesttim.

Mars'ın gökyüzü altında, bir medeniyet yükseliyordu,

Ve ben, bu büyük dönüşümün tanığı olmuştum.

Kubbelerin altında, yeşil bahçeler filizlendi,

İnsanlık, bu uzak diyarda kök saldı, yenilendi.

Her bir yaprak, bir umut mesajı taşıyordu,

Ve her bir çiçek, evrenin bize verdiği bir armağandı.

Zamanla, Mars'ın çocukları büyüdü,

Bu kızıl gezegen, onların yuvası oldu.

Dünya'dan gelen hikâyeler, masallara dönüştü,

Ve iki dünya, birbirine sonsuz bir bağla bağlandı.

Artık yıldızlar, sadece birer yol gösterici değildi,

Onlar, insanlığın geleceğinin birer parçasıydı.

Mars'ta başlayan bu yolculuk, evrene açılan bir kapı oldu,

Ve ben, bu büyük maceranın bir neferi olmaktan gurur duydum.

Yıldızların çağrısı, artık daha güçlü duyulur,

Her bir ışık, insanlığa yeni bir yol sunar.

Mars’ın ötesinde, Jüpiter’in uyduları bekler,

Ve Europa’nın buzulları altında, sırlar saklar.

Gemilerimiz, uzayın sonsuzluğuna yelken açar,

Her bir sefer, bir macera, bir keşif taşır.

Venüs’ün bulutlarına dokunmak için yola çıkarız,

Ve Satürn’ün halkalarında, yeni dünyalar ararız.

Galaksinin derinliklerinde, bilinmeyenler var,

Her bir gezegen, bir hikâye, bir sır barındırır.

Ama insanlık, artık korkusuzca ilerler,

Çünkü her bir adım, bir zafer, bir umut demektir.

Mars’ta başlayan bu yolculuk, evrene yayılır,

Ve her bir yıldız, insanlığın yeni hedefi olur.

Artık Dünya’dan kopup gelen bizler,

Evrenin çocuklarıyız, yıldızların mirasçılarıyız.

Bu yolculuk bitmeyecek, sonsuzluğa uzanacak,

Bir gezegenden bir medeniyete, sonsuzluk kucaklanacak.

Mars’ta atılan her adım, geleceğe yazılmış bir şiir,

Ve biz, bu hikâyenin ilk satırlarını yazan neferleriz.