Galaksi Federasyonu - Bölüm: 16 Kahire'den Cebir'e

 

Kahire'den Cebir'e

Bölüm: 16

Merhaba günlük…

Araçların ve zırhların seri üretimi tamamlandı, gerekli yerlere teslim edildi. Denizli'deki arkadaşlara ulaştık, onlar da zaten daha öncesinden bilgilendirilmiş derdi ben de Göreve hazırdım bayramla aynı ekipteydik Aradan iki hafta geçmişti bile.,

Görev için hazırım, kendime özel ürettiğim Uçan Aldirium alaşımı zırhımı giydim, yanıma aldığım kitapları gri kutuya (askerler için özel üretilmiş kişisel eşyaların ve anıların konulduğu çantaya) yerleştirdim, ailem ve Türkan ile çektirdiğimiz fotoğrafları, video ve diğer anıları içeren belleği boynuma astığım elektronik kolyeme yükledim.

Burada şu an Gece vakti, devasa görkemli piramitlerin arasından gökyüzüne bakıyorum, sessizliğin içerinde atan kalbimi dinliyorum, şu an atarcaların ve nabzım aynı anda attığını hissediyorum. Tam on beş yıl önce burada eşimle gökyüzünün altında sabahlamıştık, on dakikadır aklımdan çıkmıyor.

Yıllar önce görevde bana zimmetlenen silahım halen takır takır çalışıyor, tek bir çizik dahi yok baksana. Âsa dahi parıltısıyla ortalığı ışıldatıyor,

“Neyse Kadir Komutan geldi, şimdilik burada durduralım”

“Hayır hayır Fahri, kaydı kesme.”

Kadir Bey'in gelişiyle birlikte Bayram ve ben, hazırlıklı olmanın verdiği heyecanla karşıladık. Kadir Bey'in yanıma gelmesiyle, bir an için beklemekte olan gerginliğim bir nebze hafifledi.

"Nerelisin asker?"

"Düzceliyim efendim."

Kadir Bey, eğilerek fısıldadı, Bayrama yöneldi, “çakı gibi delikanlı," dedi. Ardından tekrar bana dönerek devam etti: "Çerkez misin?"

"Hayır efendim, Türk'üm,"

"Ben Çerkez’im, Düzce'de Çerkezlerin olduğunu duydum,"

"Doğrudur efendim,"

"Düzce şehri sonradan kurulmuş bir yer. Siz de başka bir yerden mi göç ettiğiniz oraya?"

"Sizinle aynı yerden, Kafkaslardan göç etmiş dedemler."

"Ooo, hemşeri sayılırız desene," dedi gülümseyerek. Ardından Bayram'a dönerek sordu: "Sen nereliydin?"

"Orduluyum efendim,"

"Fahri ile nereden tanışıyorsunuz?"

"Daha önce bu bölgede ortak çalıştık efendim ve şu an aynı memlekette yaşıyoruz. Düzce’deyiz,"

Kadir Bey memnun bir şekilde gülümsedi. "Çok güzel. Öyleyse size başarılar dilerim, tosunlar, Bayram hemşerimi kafeteryaya götür bugün bendensiniz. Yiyin, için, sabaha kadar keyfini çıkartın. Yarın akşam Cebir yıldızına doğru çıkıyoruz, zorlu bir görev olabilir sizin için."

"Teşekkür ederim efendim, Cebir bizim evimiz sayılır,"

Çok mütevazi ve harbi bir insan Kadir Bey, birkaç kez karşılaşmıştık kendisiyle lakin yüz yüze konuşma fırsatımız olmamıştı, başarılı bir komutan olduğunu duymuştum biz onu Çerkez Kral diye bilirdik, gerçekten kral gibi komutan.

“Durdur.”

Bayram ve Kadir Bey, kafeteryaya gittikten sonra Kahire sokaklarında dolaşmaya başladılar ve derin sohbetler ederek zamanlarını geçirdiler. Ardından, Mısır piramitlerini ziyaret ettiler ve araçlarıyla Kudüs'e geçtiler. Mescidi Aksa'yı ziyaret ettikten sonra antik kral ve peygamber mezarlarını görmek üzere eski şehre doğru yola çıktılar. Kubbe-üs Sahra'nın yanı başında sabahladılar ve uyurken zamanın nasıl geçtiğini fark etmediler bile.

Uyandıklarında saat 10.45'i gördüler ve hızla Kahire'ye geri döndüler. Son kez kafeteryaya girip biraz mırra ve halib içtikten sonra, yaklaşık beş saat sonra Yıldız mekiğiyle Cebir yıldızına doğru yola çıktılar. Araçlarının içindeki bölümlerine yerleşip, iki hafta sürecek olan bu yolculuğa hazırlandılar.

Yolculuk sırasında, Bayram boynundan çıkardığı kolyedeki resimlere baktı ve onları tekrar yerine koydu. Ardından, Beta uykusu moduna geçerek dinlenmeye başladı.