Üç karalar Bir Cin Vakası

 Üç karalar Bir Cin Vakası 

Anlatan, B.E.

1993 yılı Sakarya’nın Pamukova ilçesinde dünyaya geldim, yaklaşık 18 yaşıma kadar o ilçede yaşadım. Bu süre zarfında bulunduğum köyde çeşitli olağanüstü olaylar yaşadım.

Yaşadığım ilk vakayı sizlere üç karalar olarak adlandırdığım olay başlığı altında anlatacağım.

Yıl 1999, Beş yaşındaydım o yıllarda neşeli ve Hiperaktif bir çocuktum arkadaşlarımızla köylerde oyun oynar bayramlarda şeker toplar, arabaların arkasına takılır mutlu ve meraklı yaşardık.

Yaşadığımız ev dedemlere ait ahşap klasik yöresel bir yapıdaydı, ailemin maddi durumu biraz sıkıntılıydı, biz de o yüzden bekar hala ve amcalarımızla beraber yaşayan büyük bir aileydik. Evimiz eski olduğundan bazı odaları kiler olarak kullanılmaktaydı, teras merdiveni arkasında bulunan odamız da bunlardan biriydi. O yıllarda bu odaya mısır ve buğday unu çuvallarını yerleştirmiştik, ihtiyaca binaen zamanla bu çuvalların hepsini kullandık. Kalabalık olduğumuzdan dolayı tüketim de fazlaydı. Zamanla bu odada unlar çuvallardaki deliklerden dökülünce zemin unlarla kaplanmış ve bu unlar da küflenerek kararmaya başlamıştı.

5 aralık pazartesi saat 08:30

O gün sabah saat 06:30’da uyanmıştık, kahvaltıyı yaptıktan sonra her bir aile bireyi kendi meşguliyetleri doğrultusunda bir işle uğraşmaya gitmişti. Ben ise halam ile o gün evde kalmıştık. 2 gün önce babamın bana aldığı futbol topu ile evin bahçesinde oynamaya başladım.  Bahçemiz ise bahsettiğim un koyduğumuz kilerimizin arka tarafında yer almaktaydı. Kış mevsimi olmasına rağmen hava sıcaktı ancak gökyüzünde mavi tona kayan bulutlar vardı ve kısmen de rüzgârlı bir esinti vardı.

Bahçede minik ellerimle yapmış olduğum kaleye kendimce tek başıma gol atmakla meşguldüm. Hava sıcak olduğundan üzerimdeki montu çıkararak un kilerimizin camından içeriye fırlattım.

Saat: 08:40 üzerimde mont olmadığını gören halam kilerin yanında bulunan mutfaktan seslenerek

Bahadır bak yine montunu üzerinden çıkarmışsın, aksi çocuk nereye attın.

Dedi.

Bahadır: ya hala kilere attım çok sıcak offf.

Halam: Hasta olacaksın bak hadi canım benim giy montunu.

Bahadır: Tamam

O anda kilerden davul sesleri gelmeye başladı. Bende halama seslenerek

Kilerden davul sesleri geliyor, kilerde düğün var.

Halam: ne düğünü evladım orada ne düğünü olabilir ki, çok müzik dinliyorsun.

Bahadır: Hala ya of, çok ses geliyor top oynayamıyorum, acaba orada arkadaş bulur muyum kendime?

Halam: Çocuğum çarpılırsın bak sakın girme oraya, düğün falan yok orada.

Bahadır: of.

Topa tekme vurarak kilerin camından içeriye attım, o anda halam: Bahadır, montunu nereye attın üşüyeceksin orada.

Bahadır: kilere attım

Halam: ya sen ne aksi bir çocuksun oraya mont atılır mı? Hasta olursan ben ailene ne hesap vereceğim. Allah’ım ya rabbim.

O sırada kilere attığım topu almak için eve girdim. Yavaş adımlarla odanın bulunduğu kapıya geldim ve kapıyı açtım.

İçeri girdim top odanın köşesine bir yere isabet etmiş üzeri küflenmiş unlarla kaplanmıştı. Odanın orta kısmına geldiğimde tavandan birden çok insanın ayak tıkırtısına benzer sesler duymaya başladım, köşeye varıp topumu yerden aldım, kapıya yürümeye başladım, elimi kapının koluna attığım anda arkadan adımlama sesleri gelmeye başladı. Arkamı döndüm.

Yetişkin insan boylarında sim siyah sadece gözlerini görebildiğim 3 kişi beni çekiştirip bir yere götürmeye çalıştı. Ben ise korkarak kendimi onlardan kurtulmak için kendimi geriye ittiysem de bırakmadılar. Parmak uçlarımda zorla beni bir yerlere çekmeye başladılar. Yaklaşık 3 5 dakikalık çekişmenin sonunda ondanın penceresine getiriliyordum.

O anda halam odanın kapısını açtı ve beni çekiştiren varlıklar bir anda hiç yokmuş gibi ortadan kayboldular. Olayı halama anlattığımda gülüp geçerek,

Bahadır, sabahtan beri bir şeyler sayıklıyorsun, benimle oyun mu arıyorsun, bak üstünü kirletmişsin ceketinin de her yeri kirlenmiş hadi çıkalım buradan, çarpılırsın bak….

 

devamı gelecek...